کالای برق صادقی نیادانلود,مقالات برق صنعتی,نرم افزار,کلیپ,فیلم آموزشی

در خطوط 20 كيلوولت هوايي با هاديهاي لخت ، فاصله هادي ازپايه بايد به گونه‌اي باشد كه امكان دسترسي سيمبان به شبكه ، بدون استفاده از بالابر (صعود از پايه با استفاده از كمربند ايمني) فراهم گردد. بطور معمول ، انجام عمليات ، تعميرات يا تعويض مقره‌هاي فازهاي بيروني با طول بيشتر از 5/1 متر از سر تير به سختي انجام مي‌شود (آرايش افقي فازها با استفاده از سايد آرم در مناطقي كه مشكل حريم وجود دارد) ، علاوه بر آن در نزديك كردن هاديها به پايه نيز محدوديت وجود دارد. كمترين فاصله افقي سيم از پايه كه بصورت تئوريك براي خط 20 كيلوولت هوايي با هاديهاي لخت حدود 20 سانتي‌متر محاسبه گرديده ، در عمل و با توجه به پرندگان مختلف هر منطقه بايد به اندازه‌اي باشد كه احتمال بروز اتصالي ناشي از برخورد بال پرندگان به حداقل برسد كه اين امر در كنار مسايل ديگر از جمله رژيم موثر بهره‌برداري (حداقل دما يا حداكثر وزن) سبب افزايش فاصله فازها از يكديگر و پايه مي­شود ، ضمناً در پايه‌هاي زاويه و انتهايي كه از زنجير مقره بشقابي استفاده مي‌شود ، فاصله فازها از يكديگر و از پايه بايد به اندازه‌اي باشد كه در صورت انحراف زنجير مقره ، كاهش فاصله هاديها از يكديگر و از پايه بيش از حد مجاز نگردد ، اما در خطوط 20 كيلوولت هوايي با هاديهاي  روكشدار ، حتي در صورت تماس كوتاه مدت  هاديهاي تحت ولتاژ به يكديگر يا به زمين نيز خطر اتصال­كوتاه و قطع برق شبكه را تهديد نمي­كند لذا امكان كاهش فواصل بين فازها و همچنين نزديك كردن هاديها به پايه و ملحقات آن فراهم گرديده  و اين مسئله سبب سهولت در صعود ، فرود و انجام عمليات شده و ضمن افزايش سرعت عمليات و كاهش زمان و انرژي توزيع نشده ، موجبات ارتقاء سطح ايمني پرسنل بهره‌بردار را فراهم مي‌نمايد.

       نكته‌حايز اهميت در خصوص نحوه سيم كشي هاديهاي روكشدار آن است كه با توجه به اهميت و حساسيت روكش هاديها ، در هنگام سيم كشي بايد از ايجاد هرگونه خراش در سطح روكش اجتناب شود ، زيرا اين نقاط به محلي براي تجمع بارهاي الكتريكي تبديل شده و مي‌تواند موجب افزايش تخليه جزئي و در نهايت خرابي عايق گردد. بنابراين توصيه شده است در هنگام سيم كشي ، همانند كابل كشي زميني ، هاديها بر روي رولرهاي واقع بر سطح زمين قرار گرفته و از كشيده شدن روي سطح زمين يا روي كراس آرم خودداري شود.

       يكي از مسايلي كه در خصوص بهره­برداري از خطوط با هاديهاي روكشدار مطرح است بحث خستگي روكش در محل گره­ها در اثر نيروهاي وارده مي­باشد كه مي­تواند منجر به فرسودگي روكش در محلهاي مزبور شود و در صورت ايجاد مسير خزش ، موجب تخليه جزئي در نقاط فرسوده و در نهايت منجر به بروز اتصالي گردد. با توجه به موارد گفته شده ، براي جلوگيري از زخمي شدن و در نتيجه تشديد پديده «خستگي روكش» در اثر نيروهاي عرضي كه منجر به افزايش تخليه جزئي و در نهايت خرابي عايق خواهد شد ، جهت اصلي كردن ، اليافي از جنس پلي اتيلن یا سیم آلومینیوم روکش شده با یک روکش پلاستیکی مورد استفاده قرار مي‌گيرد.